در بیشتر خانه‌ها، گرمای زمستان بیشتر از نیاز است. خبر خوب این است که برای مصرف کمتر لازم نیست سرما را تحمل کنید؛ کافی است هر اتاق را به اندازهٔ کاربردش گرم کنید.
نشیمن: ۲۱ درجه کافی است
برای جایی که بیشتر روز در آن می‌نشینید، ۲۰ تا ۲۲ درجه محدودهٔ راحتی بیشتر آدم‌هاست. اگر ترموستات دارید از ۲۱ شروع کنید و یک شبانه‌روز به آن دست نزنید. بدن چند ساعت وقت لازم دارد تا با دمای تازه کنار بیاید.
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲
- ۲۳
- ۲۴
هر اتاق، دمای خودش
لازم نیست همهٔ خانه هم‌دما باشد. اتاقی که کمتر استفاده می‌شود، گرمای کمتری هم لازم دارد.
- نشیمن۲۱ درجه
- اتاق خواب۱۸ تا ۱۹ درجه
- آشپزخانه۱۹ درجه
- حمامهنگام استفاده
اتاق خواب خنک‌تر، خواب بهتری هم می‌دهد؛ یک پتوی گرم از رادیاتور داغ مؤثرتر است. آشپزخانه هم موقع پخت‌وپز خودش گرم می‌شود.
اگر سیستم شما پکیج و رادیاتور است، شیر رادیاتور اتاق‌های کم‌استفاده را کامل نبندید. روی کمترین حالت بگذارید تا لوله‌ها در سرمای شدید آسیب نبینند.
اگر هنوز سردتان است
پیش از بالا بردن دما، ببینید گرما از کجا فرار می‌کند. سه جای رایج:
- درز دور قاب پنجره و در بالکن
- فاصلهٔ زیر در ورودی
- دریچهٔ کولر آبی که از تابستان باز مانده
اگر از این جاها هوای سرد می‌آید، دمای بالاتر فقط همان هوای ورودی را گرم می‌کند. راهنمای بستن درز پنجره را ببینید.
سرمای ناخواسته را با درزگیری حل کنید، نه با درجهٔ بالاتر.
یک درجه چقدر فرق می‌کند؟
راهنماهای مصرف انرژی معمولاً می‌گویند هر یک درجه کاهش دمای خانه، چند درصد از انرژی گرمایش را کم می‌کند. عدد دقیق به اقلیم، عایق خانه و نوع وسیلهٔ گرمایشی بستگی دارد. برای همین هامون به‌جای یک عدد کلی، عدد واقعی کنتور شما را مقایسه می‌کند.
بخاری بدون دودکش یا با دودکش مسدود، خطر گاز منوکسید کربن دارد. پیش از فصل سرما دودکش را بازدید کنید و در اتاق خواب بخاری بدون دودکش روشن نگذارید. نشانه‌ها را در راهنمای منوکسید کربن ببینید.
همین امروز
این راهکار به کارتان آمد؟
ممنون. نظرتان ثبت شد.
